روز های ابتدایی حضور تو
روز های ابتدایی حضور تو عصر روز دوشنبه از بیمارستان مرخص شدیم و با سلام و صلوات اومدیم خونه..خیییلی درد داشتم و دلم نمبخواست حتی یک قدم هم راه برم ولی خوب بهترین درمان هم همون راه رفتن بود.
روز بعد برای چکاپ دوباره شمارو بردن بیمارستان و یه کوچولو زردی داشتی و گفتن دوباره باید فردا آزمایش بدی تا ببینیم بالاتر رفته یا نه. متاسفانه فرداش که دوباره آز دادی بیلی روبین خونت بیشتر شده بود و آقای دکتر گفتن باید یه شب بستری بشه، که من قبول نکردم چون میدونستم با یه شب بستری خوب نمیشی و اونجا بهت رسیدگی نمیکنن، تصمیم گرفتیم که دستگاه فتوتراپی اجاره کنیم و چه تصمیم خوبی هم گرفتیم چون شما کنار من توی خونه با یک شب استفاده از دستگاه خوب خوب شدی.
البته اون شب خییلی دلمون برات میسوخت آخه خیلی کوچولو بودی و با اون چشم بند اذیت میشدی ولی چاره ای نبود.اون شب بابا مهدی چند ساعتی همینجوری بیدار نشسته بود و شما رو نگاه میکرد!!
اینم عکست
مهمونی ولیمه
روز جمعه 25 اسفند، به یمن تولد شما مهمونی گرفتیم و اقوام نزدیک اومدن خونمون. دستشون درد نکنه همگی زحمت کشیدن و دعوت مارو قبول کردن و اومدن. البته خیییلی شرمنده مون کردن و کلی کادویی برای دختر نو رسیده ما آوردن..دست همگیشون درد نکنه
بعد از صرف ناهار یکی یکی مهمونا رفتن و دایی علی تنهایی همه ظرفارو شست! دستش درد نکنه.
مامانی و بابا مهدی هم خونه رو مرتب کردن.
اتفاق خوبی که اون روز افتاد این بود که ناف شما افتاد و من راحت تر میتونستم بغلت کنم.آخه دیگه خانم شده بودی.
اینم عکست که خسته خوابیده بودی..
روز دهم
روز دهم بعد از تولد شما مصادف با اولین روز عید نوروز بود . به همین دلیل منو شما صبح زودتر حمام کردیم و با مامانی و بابا مهدی قبل از سال تحویل راهی خونه مامانی شدیم تا ساعت تحویل اونجا باشیم.
