مهرسا خورشید زندگی ما

وإِن یَکادُ الّذینَ کَفَروا لَیُزلِقونَکَ بِأَبصارِهِم لَمّا سَمِعُوا الذِّکرَ و یَقولونَ إِنَّهُ لَمَجنونٌ * و مَا هُوَ إِلاّ ذِکرٌ لِلعَلَمین

مادری هدیه خداوند است.

این که کسی باشد که او را تربیت کنی، که خودت را ادامه دهی! که مهر بورزی که محبت کنی که دوست داشته باشی که نگران باشی. که جزء جزء وجودش به وجودت وابسته باشد و در عین حال مستقل باشدو مستقل باشی. بزرگش کنی،که بزرگی را برایش معنا کنی. که زیبایش کنی که شناخت زیبایی را به او بیاموزی. که برایش دعا کنی که دعا کردن را به او بیاموزی. که گاه اشتباهاتش را نادیده بگیری و گاه تنبیهش کنی. تنبیهش کنی که بعد خودت گریه کنی که قهر کنی که بی تاب عذرخواهی اش باشی. که نگرانش باشی و طمانینه ات را حفظ کنی که اعتماد به نفسش را حفظ کنی و هزار هزار تب و تاب دیگر که حیات زن بودن یک مادر تداوم یابد.                                                                                                             

دختر عزیزم،

نور چشمم.آری نور چشمم که بی تو چشم هایم افقی نمی جوید که اگر نباشی که اگر بوی پیراهنت نباشد چشمهایم نابیناست. میخواهم برای تو بنویسم. بنویسم که تو نوری، تاریک مشو. دلبندم، آری دلبندم، هرچند ناف تو را از من جدا کردند ولی قلبم پیوسته ی توست. برای تو میخواهم بنویسم