مهرسا خورشید زندگی ما

امروز ششمین سالگرد ازدواج من و بابا و همچنین سال روز تولد منه... از صبح کلی کار کردیم ولی عوضش تونستیم یه جشن سه نفره خوب بگیریم. صبح با هم رفتیم برای خرید هدیه بابامهدی...بعد از خرید اومدیم خونه و یه میز خوشگل و مشگل چیدیم..خوراکی های خوشمزه درستیدیم و همه جارو مرتب کردیم. البته شما هم خیییلی کمک کردیاا .دختر خوبی بودی و منو که داشتم کار می کردم نگاه میکردی!اینجوری: امسال تصمیم گرفتم یه کلیپ از تمام عکسهاو خاطره ها مون توی 6سالی که مثل باد گذشت ، بدرستم و روی هدیه بابا مهدی بهش بدم..با وجود غر غر های شما (که هر وقت من میشینم پا لپ تاپ شروع میشه ) بالاخره تونستم آماده اش کنم وتقدیم بابایی کنم. بابا مهدی هم خییییلی خوشش اومد ... خلاصه...

دختر عزیزم چند روزیه که یه کوچولو  شب هاسرفه میکنی و من هروقت میشنوم غم میاد سراغم که چرا اینجوری شدی... دکترت میگفت چیز مهمی نیست و منم امیدوارم که نباشه. هفته پیش بردمت آتلیه آیرنگ سمت حکیمیه.  و ازت کلی عکسای خوشگل انداختن امیدوارم که خوب در بیادآخه شما اصلا یه لحظه هم آروم و قرار نداشتی!! توی این چند روزه قرارهبریم انتخاب کنیم البته اگه بابا مهدی بتونه . آخه باید حتما با بابا برم که شما رو یکدوممون نگه داریم. راهش خیلی دور نیست ولی نزدیک هم نیست فقط خوبیش اینه که ترافیک نداره ما اول بابایی هستیم حکیمیه هم تقریبا وسطاش. در هر صورت امیدوارم کارشون خوب باشه. راستی برات یه دامن توتو درستیدم که خیلی نازه و خییلی بهت میاد. این ...

توی این پنجاه روز اتفاقات مختلفی افتاد. اولیش عروسی عمه افسانه بود که شما دقیقا 45 روزه بودی. خداروشکر توی مراسم ها اذیت نمیشدی و کاری نداشتی ولی شبی که از عروسی برگشتیم خونه خییییلییی بد قلقی کردیا... بخاطر همین روزی که رفتیم پاتختی حسابی خسته بودی.اینم عکست روز به روز تغییرات محسوسی میکردی. از چهل روزگیت به صحبت های ما واکنش نشون میدادی و میخندیدی. رشد میکردی و دل مارو میبردی...   اردیبهشت ماه بود و فصل گل و گلاب و گل غلتون کردن نی نی ها...بله ، ما هم شمارو گل غلتونیدیم!   در آستانه دو ماهگی شما مراسم عقدکنان دایی مجتبی که دایی خودم باشه، بود. اینم عکس شما در آخر مراسم .    یه سفر خانوادگی ...

بیست مرداد مصادف با آغاز شش ماهگی  شما دخمل نازم، سالگرد عقد من و بابا مهدی بود. اصلا باورم نمیشه 7سال گذشته..انگار همش یک سال بوده!  صبح روز یکشنبه منو شما از خونه رفتیم بیرون تا برای جشن سه نفرمون خرید کنیم. توی این چند وقتی که شما به دنیا اومده بودی من دیگه خیلی برای خرید از خونه بیرون نمیرفتم ولی این بار عزممو جزم کردم که حتما برم و برای بابا هدیه بخرم. خوشبختانه موفق هم شدم ، البته چون شما دنبالم بودی نتونستم با وسواس همیشگیم خرید کنم ولی خب بالاخره از هیچی بهتر بود. یه کمربند چرم با جعبه کادو و یه مقدار خرده ریز دیگه خریدم. میخواستم برم شیرینی فروشی که جیغ شما در اومد و مجبور شدم برگردم. خداروشکر بابا مهد ی خیلی خوشش ا...

تغییرات شما روز به روز بیشتر نمود پیدا میکرد. خییییییلی خواستنی تر شده بودی و البته کنجکاو تر دوست داشتی تو حالت ایستاده باشی و اینورو اونور رو نگاه کنی...وقتی مینشوندیمت یا عمودی نگه ت میداشتیم ذوقی میکردی که نگو.. ولی به سفارش خانم دکتر زیاد این کار رو نمی کردیم که به مهره های کمر کوچولوت فشار نیاد کارم خیییلی زیاد شده بود و تمام وقتم برای شما ، چون متاسفانه کم خواب بودی و طی روز خوب نمی خوابیدی ولی اصلا ناراحت نبودم و بر خلاف خیلی ها که میگن وای خداکنه بچه ما زودتر بزرگ بشه، من همیشه به بابا مهدی میگفتم "کاش زمان کند تر بگذره"   ...

روز 24 آبان ، یه روز بارونی قشنگ بعد از تحمل یه ترافیک سنگین در اتوبان امام علی و بلوار ارتش ، بالاخره رسیدیم به سونوگرافی دکتر میر محمد... منو بابا مهدی همیشه میگفتیم جنسیت خییلی مهم نیست ان شاالله که سالم باشه ولی اون روزی که داشتیم میرفتیم سونو خییییلی دلمون میخواست بفهمیم جنسیت شما چیه آخه 5 ماه گذشته بود و ما نمیدونستیم نی نی مون چیه!! جند بار هم که رفته بودیم سونو دکتر میگفت حالت جنین برای تشخیص مناسب نیستتتتتت خلاصه وقتی دکتر گفتن که به نظر جنین دختره،نا خودآگاه یه خنده ای کردمو بابا مهدی رو نگاه کردم ،بابا هم میخندید و چشماش یه برقی میزد که نگو.....حتی برای بار بعدی که رفتیم سونو گرافی ،وقتی دکتر صانعی مهربون(سونوگرافی نیاوران) بهمون...

چهل روز ابتدایی تولد تو از سخت ترین روزگاران ما بود البته شیرین بعد از تعطیلات نوروز بابا مهدی هم رفت سر کار ومن و شما روزها رو به تنهایی به سر می بردیم. تقریبا دیگه هیچ وقت استراحتی نداشتم ، صبح ها زود بیدار میشدم وشب ها دیر میخوابیدم ،آخه شب ها تا 2:30-3 بیدار بودی از طرف دیگه ترم جدید آموزشگاه هم شروع شده بود و نیاز به حضور من تو آموزشگاه بیشتر میشد هرچند که همکارهای خییییلییی ماهی دارم و همیشه بار زحمات منو به دوش میکشن.خانم نعمتی و گیلوری رو میگم . دو -سه باری گذاشتمت خونه پیش بابا مهدی و رفتم موسسه ولی هم شما هم بابا اذیت میشدین.بنابراین  تصمیم گرفتم از بعد از 40 روزگی شما باهم بریم موسسه. روز 38م  دوستان من ...